तु जाता
तु जाता सोडिले सुखांनी
केले जवळ दु:खांनी
एकांऽत छ्ळे त्यात
सूर छेडिले कोकिळांनी
होते नशिब उफराटे
जखमा दिल्या स्वजनांनी
राहिले आता ना गूपित
घात केला आसवांनी
फुलती गुलाब हजारो
सखे तुझ्या आठवांनी
गझल:
जीवनाची सर्व पाने काय सोनेरीच होती ?
सारखी तेजाळणारी ओळ एखादीच होती !
तु जाता सोडिले सुखांनी
केले जवळ दु:खांनी
एकांऽत छ्ळे त्यात
सूर छेडिले कोकिळांनी
होते नशिब उफराटे
जखमा दिल्या स्वजनांनी
राहिले आता ना गूपित
घात केला आसवांनी
फुलती गुलाब हजारो
सखे तुझ्या आठवांनी